Getting Dressed is a Privilege

Yesterday, at around 6am, as I was heading to the seaside for my regular walk, I noticed a group of people sleeping in a small local park.


I looked for them again this morning, but didn’t find them.


However, upon reaching the esplanade and the park there, I discovered an even larger gathering of families sleeping on the ground.


My feelings were mixed. Nevertheless, the strongest feeling was of togetherness. Of belonging.


I walked on and came across a group that was in the process of getting up, collecting up their scant belongings, and heading off to who-knows-where.


It was then that it occurred to me that they were already dressed. 24 hours a day they wear the same clothes.


Getting dressed is a privilege.




Üstünü Giyinmek bir Ayrıcalıktır


Dün sabah saat 6 civarında, düzenli yürüyüşüm için sahile doğru ilerlerken, küçük bir yerel parkta uyuyan bir grup insanı fark ettim.


Bu sabah onları aradım ama bulamadım.


Ancak, parka vardıktan sonra ve oradaki parkta, yerde uyuyan daha büyük bir toplanmayı keşfettim.


Duygularım karışıktı. Yine de, en güçlü duygu beraberlikti. Ait olma.


Yürüşümü devam ettirdim ve ayağa kalktığı, kifayetsiz eşyalarını topladıgı ve “kim-bilen-nereye” ayrıldığını bir gruba rastladım.


O zaman onlar zaten giyinik oldukları başıma geldi. Günün 24 saati aynı kıyafetleri giyer..


Üstünü Giyinmek bir Ayrıcalıktır

2 views

Getting better everyday...

  • Twitter
  • Instagram
  • Facebook
  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now