Allah sent me a Turkish “amca” (uncle)

Without a doubt, this year has been the year of MRIs, x-rays, ultrasounds etc – you name it, I’ve had it.


Not surprisingly then, after reading yet another batch of “you’re getting older” blood results, I wasn’t feeling the best this morning. In fact, it wasn’t until one o’clock that I finally rolled out of bed.


Luckily, I seem to have formed a sort-of habit whereby my first action of the day is to exercise. Thus, despite the aches and pains and more importantly, my brain telling me to lie low, I put on my shoes and headed out.


Unlike early mornings, which are my scheduled time, it was a tropical 28º, which only meant that I was going to sweat a lot more than usual.


To provide a bit of context: I’ve been training for 4 months for a local 10km run. Whereas I started with walking, I’ve managed to progress to 6km runs now on alternate days.


Recently, to add a bit extra, I’ve been doing loops of a local running track. I’ve discovered that simple and small steps are best – mainly due to overdoing it and ending up in hospital! So, every now and then, I add one tour to the routine. This morning I was up to 4 extra tours around the track, which is added to the wonderful seaside run.



Given the ailments above, I wasn’t feeling up to the extra 4 laps and was telling myself, “4 laps. Just 4 laps” while I was on the seaside part. To be honest, just the seaside part was a huge struggle and I was also repeating to myself like a mantra, “One foot in front of the other. One foot in front of the other.”



And so, I finally arrived at the park where the track was and started running. Fortunately, at this late time of day the park was relatively empty and there was only one other user of the track. Coming from behind all I could tell was that he was male and perhaps older than I.







If you’ve ever been fortunate enough to travel the Mediterranean, you’ll have noticed that often the retired ol’ fellas prefer to wear trousers, shirt and jacket rather than something more casual. And so was my fellow track user (“sans” jacket). Nothing out of the ordinary here.





Shortly after I’d passed him for the first time, I heard this fairly heavy pitter-patter of steps coming from behind me. With a smile on my face, I’d guessed that “amca” (uncle in Turkish) had decided to join me.


Two tours later, I was still talking with myself about whether to say anything to the old guy. Such a silly thing, but so often we (or at least I) think of things to say to people, but for whatever reason, keep our mouths shut.


In the end, turning my head to one side to assist with hearing, but not enough to be able to see him, I said “Aferin sana” (good for you / well done) and mimicked clapping just in case I had the wrong language.


“??? aleykum”, was the quiet reply I managed to hear. It was nice to hear it said with a bit of joy in his voice.


Tour 3 now and I’d realised that the last 2 tours had seemed effortless as amca had both distracted me from the task at hand and motivated me with his own running efforts. Thus, on this tour I said, “Thanks. You’ve given me a lot of motivation.” The response sounded more like a smile than something actually said.


At the end of tour 3, I raised a finger and told amca that there was just one more to go. Whether this was motivation for him, or simply to converse with my new pal, who knows. Nevertheless, he sounded happy and perhaps a little relieved, and we commenced the final tour. This time he was noticeably closer to me.


I was planning on stopping at the end, turning and face-to-face congratulating him. As I do with my students, I’d also planned to high-5 him. Physical connection is quite important here, and is something I believe we really should engage in more in the Western world.


Stopping and turning, I was face with this widely grinning “young” nearly toothless man. Raising my hand for a high-5, he offered his, but in the form of a handshake. Gladly, and slightly embarrassingly, I shook his hand, turned and with a lighter step, continued on my way home.



Special thanks to Ufuk hoca for assistance with the translation below. If you need Turkish lessons, he will be happy to assist you: Ufuk21@gmail.com


Allah bana bir "amca" gönderdi


Kuşkusuz, bu yıl "MRI, röntgen, ultrason" dolu bir yıl oldu.


Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, “yaşlanıyorsun” gibi bir kan sonuçları okuduktan sonra, bu sabah en iyi hissetmiyordum. Aslında, saat bire kadar yataktan kalkamadım.


Neyse ki, günün ilk hareketinin egzersiz yapmak olduğu bir tür alışkanlık yaratmış gibiyim. Böylece, ağrılar ve acılara rağmen ve daha da önemlisi, beynim bana düşük yatmamı söylüyordu, böylece ayakkabılarımı giyip çıktım.


Normalde sabah sabah başlıyorum, fakat normal aksine bu sabah hava tropikal bir 28 derece idi, bu sadece normalden çok daha fazla terleyeceğim anlamına geliyordu.


Bir miktar ilerleme sağlamak için: Yerel bir 10 km'lik koşu için 4 aydır eğitim alıyorum sadece. Yürümeye başladığım halde, alternatif günlerde şimdi 6km'lik koşabiliyorum.



Son zamanlarda, biraz daha attırmak için yerel bir koşu parkuru döngülerinde bulundum. Basit ve küçük adımların en iyisi olduğunu keşfettim - çünkü egzersizimde aşırıya kaçmak ve hastaneye düşmekten çekiniyorum! Bazen bir tur daha ekliyorum. Bu sabah harika sahil koşusuna eklenen pistte 4 tur daha yapacaktım.




Yukarıdaki rahatsızlıklar göz önüne alındığında, ekstra 4 turu yapabilecek gibi hissetmiyordum ve motivasyon için deniz kenarında iken kendime “4 tur. Sadece 4 tur” diyordum. Dürüst olarak, sadece deniz kenarı çok büyük bir mücadeleydi ve aynı zamanda kendime bir mantra gibi tekrar ederek, “Bir ayak diğerinin önünde. Bir ayak diğerinin önünde."



Ve nihayet pistin olduğu parka geldim ve koşmaya başladım. Neyse ki, saat geç olduğundan park nispeten boştu ve parkurun sadece bir kullanıcısı vardı. Söyleyebileceğim tek şey, onun erkek ve belki de benden büyük olduğu oldu.






Akdeniz’i gezecek kadar şanslıysanız, emekli erkeklerin genellikle daha rahat bir şey yerine pantolon, gömlek ve ceket giymeyi tercih ettiklerini fark etmişsinizdir. Benim takip arkadaşımda böyleydi. Burada sıra dışı bir şey yok.


Onu ilk kez geçtikten kısa bir süre sonra, arkamdan bu oldukça ağır adımlarla dolu bir adım sesi duydum. Yüzümde bir gülümsemeyle, “amca”nın (Türkçe amca) bana katılmaya karar verdiğini tahmin ediyordum.


İki tur sonra, yaşlı adama herhangi bir şey söyleyip söylemeyeceğim hakkında kendimle konuşuyordum. Böyle aptalca bir şey, ama çok sık biz (veya en azından ben) insanlara söyleyecek şeyleri düşünüyoruz, ama ne olursa olsun, ağzımızı kapalı tutarız.


Sonunda, onun duymasına yardımcı olmak için başımı bir tarafa çeviriyorum, ama onu görebilecek kadar değil, “Aferin sana” dedim.


“??? aleykum ”, duyduğum sessiz cevaptı. Onun sesinde biraz neşeyle söylediğini duymak güzeldi.


Şimdi 3. tur ve son 2 turun, amca benim dikkatimi dağıttığı ve kendi çalışma çabaları ile motive ettiği için zahmetsiz göründüğünü fark ettim. Böylece bu turda “Teşekkürler. Bana çok fazla motivasyon verdiniz.” dedim. Yanıt, aslında bir şeylerden çok bir gülümsemeye benziyordu.


3. turun sonunda bir parmağımı kaldırdım ve amca'ya koşarak bir tane daha olduğunu söyledim. Bunun onun motivasyonu için olup olmadığı ya da sadece yeni dostumla sohbet etmek olup olmadığın - kim bilir. Yine de mutlu gibiydi ve belki biraz rahatladı ve son tura başladık. Bu sefer bana belirgin bir şekilde daha yakındı.


Sonunda durmayı, dönmeyi ve onu yüz yüze tebrik etmeyi planlıyordum. Öğrencilerimle yaptığım gibi, onu da çak bir beslik yapmayı planlıyordum. Fiziksel bağlantı burada oldukça önemlidir ve Batı dünyasında daha fazla entegre olmamız gerektiğine inandığım bir şey.


Durup dönerek, bu kadar sırıtan “genç” neredeyse dişsiz adamla yüz yüze geldim. Elimi çak yapmak için yükselttim, ancak o elini bir el sıkışma şeklinde uzattı. Memnuniyetle ve biraz utanç verici bir şekilde elini sıktım, döndüm ve daha hafif bir adımla eve döndüm.





25 views

Getting better everyday...

  • Twitter
  • Instagram
  • Facebook
  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now